Istorie

Ut begon in 1980 op d'Eilig 'Art school. Tijdens de gymles besloten un aantal kreukeltjes da dut wel leutig war om n'un bandje op te richte. Ze koze vanwege ut feit dater drie leje uit de Balsebaan kwamen vor de naam B3. Da ston nie allenig vor Balse Baan Band mar ok un bietje vor die Appelsapfebriek van de ouwe prins die in ut Galgebaantje et gestaan. As repetisie lokaal werd de werkplaats van Cloïn democratisch gekoze. Ut eerste optreje vond zoas ge misschient wel ken bedenke plaats op d'Eilig 'Art school. Me ware metéén polpulair (bij onze klas dan teminste !)

In 1984 verliete 4 leje van ut eerste uur de band en moeste de overige als de wieder weerga op zoek nar nieuwe muzikanten. Dat da gelukt is, blijkt wel uit ut feit da da jaar me de tweede plaats wegsleepte op Jeugdkappelle in Breda, dus zelfs buite de krabbegatgrenze timmerde me aan de weg !

In 1985 dede we voor ut eerst méé met ut DweilBandFestival. De vader van Corjan ad vor ons een stukse geschreven : De Balse Baan Bonbons. Ook reden we me met de optocht op de wage van D'n Ekseketel.

In 1986 stonden de volgende grote veranderingen al weer voor de deur. Omda me nu toch wel un echte band aan ut worre ware, besloten we rigoreus dieje appelsapnaam te lozen en gingen me vanaf toen door ut leven as DB Atteffekan. Ok wir de werkplaats van Cloïn un bietje te klein, dus verkaste we. We vonden onderdak bij ut Dobbertje. De slaapkamer van de eigenaar was niet veul groter maar we gingen ommes nu wel naar de Kroeg om te rippetere. Ook 'adde me da jaar vor ut eerst zelf un nummer geschreve voor het DBF. Met Bont starte we een traditie van eigenzinnige optrejes door de jare.

1987 was ut crisisjaar 2 in ons jonge bestaan. Asof 7 iets me d'ons ad ginge 7 leje in ut jaar da Berrege 700 jaar beston weg. Gelukkig vonden we ok wir 7 nieuwe leje, Zoas ge leest ebbe me da d'ok wit overleefd.

In 1988 krege me van Lauran van Dongen onze zwarte Ketelpakken die jarelang synoniem stonde voor de Band. Zo nu en dan ziede nog wel us een lid mee eimwee der stiekem eentje aan 'ebbe tusse alle bulle van tegeswoordig. We waren da jaar ok de slotact van het DBF en een knallend end wier ut. Vanuit de Skol adde me duizende ballonnekes aan late rukke om dit nog us te onderstrepe. Da jaar zijn me trouwe sok verhuisd. We konde da jaar van 21:00 tot 22:00 rippetere in het zomerhuisje van Ad & Coby (oftewel 't Wapen !)

1989 begon me un euse auditie. We adde ubn nieuw bekkenist nodig en vanuit de 5 kandidaten die un avondje me speulde, ebbe we uiteindelijk Pee gekozen. De virtuoos op bekkens die zijn weerga niet ken…… ei 'ad ons snel overtuigd ! Da jaar ebbe me ook voor Loesje gespeuld door dur 'eel de stad Atteffeposter te plakke. Ok ginge me weer eens buite de grenzen en speulde in Slag'aren.

In 1990 was de Stichting zo vriendeluk om ons in de kaart te speule. Men zorgde dat het motto pecies paste bij onze leutopera in drie dele welke we al een jaar aan ut voorbereije waren. Da jaar adde we voor onze aanhang en ouders bedocht da me best weleens een feestje mochten organiseren. In 'uyberrege hadde we een feestschuur gehuurd en met sketches en liedjes een avond gevuld. Grappig is da onze Pee daar zun 'uidige vrouwke et ontmoet ! Ook kwame we erachter datter op de vrije vrijdag na ut Neuze bal weinig te beleve war in de stad. As te niks te doen is dan motte me zelf mar wa verzinne ebbe me toen gedocht. En omda me geen donateurs wilde, beslote we maar zakskes fens te verkope en zo onstond dus gelijk onze fenclub en fenfeest. De optoch da jaar ging letterluk in de lucht op. Gelukkig maar want bij het testen van de Planke om planke koorst uit te beelde, vloeg 1 van de leje meters door de lucht vanwege de enorme storm die die dage over ut Krabbegat toog.

In 1991 kwamen Robke (eindeluk ja jaren zeuren) en Ewald de band versterke en hielde me ons eerste Fenfeest. Da da gelijktij-jeg mee d'ons 11-jarige jubileum viel was netuurlijk het grootste toeval wadde mar ken ebbe. As uitloper van ut festijn in de boerenschuur gingen we da jaar ok op un 'eus bandweekend. Ut wier un echt Sprookjesweekend in de bredase bosse. Tijdens de vastenavond leerde we door afwezigheid van Corjan da Robke eigenlijk meer kon als parkeermeter springe……. Un zange waar gebore (of toch 18 jaar daarvoor da wete me niet !)

De rest volgt nog...